متن کامل پایان نامه های حقوق در سایت

homatez.com

ارشادی نظم عمومی حمایتی )اجتماعی(: برای حمایت از طبقات ضعیف جامعه مانند کارگران ،مصرف کنندگان، بدهکاران و مستاجران وضع شده.
نظم عمومی ارشادی یا رهبری شده: هدفش تنظیم اقتصاد ملی است؛ مانند قوانین راجع به امور پولی و بانکی، تثبیت قیمت، حمل و نقل و ارتباطات، بهره برداری از منابع ملی.
+ معاملاتی که بر خلاف این قوانین انجام شود، علاوه بر بطلان که یک ضمانت اجرای مدنی است، ممکن است دارای مجازات کیفری نیز باشد.

اخلاق حسنه : عبارت است از اخلاق پسندیده ی اجتماعی و منش و کردار پرهیزگاران جامعه که ممکن است با اخلاق مذهبی متفاوت باشد.
+ اخلاق حسنه از مصادیق نظم عمومی است )رابطه عام و خاص(.
+ معاملاتی که بر خلاف اخلاق حسنه باشد باطل است.

ماده ۱۹۰ق.م: برای صحتّ هر معامله شرایط ذیل اساسی است:

+ قراردادی که فاقد یکی از شرایط صحت است)ماده ۱۹۰(، ممکن است باطل یا غیر نافذ باشد.
اصالة الصحة: ماده ۲۲۳ق.م: “هرمعامله که واقع شده باشد محمول بر صحت است(صحیح فرض می شود( ، مگر اینکه فساد آن معلوم شود.”
فرق بین معامله ی باطل و معامله ی غیرنافذ
معامله باطل: فاقد یکی از ارکان صحت باشد و نقص آن را به هیچ وجه نتوان رفع کرد، معامله ی باطل همچون مرده ایست که نتوان زنده کرد. )مانند معامله ی مجنون و معامله در حالت مستی(
معامله غیر نافذ: فاقد بعضی از شرایط صحت معامله است اما با تنفیذ)اجازه، تایید( بعدی بتوان به آن اعتبار بخشید، معامله ی غیرنافذ همچون مریضی است که می توان درمانش کرد. پس از تنفیذ معامله از روز انعقاد قرارداد معتبر است.
+ معامله ی قابل فسخ با غیرنافذ متفاوت است؛ معامله قابل فسخ تمامی شرایط صحت را داراست اما به موجب قرارداد یا به حکم قانون حق فسخ شناخته شده. فسخ قرارداد به گذشته اثر نمی کند و فقط از تاریخ وقوع فسخ اثر قرارداد را از بین می برد.

مبحث اول: قصد و رضای طرفین
رضا در اصطلاح حقوقی همان میل و گرایش باطنی به انجام عمل حقوقی است.)سنجیدن سود و زیان معامله( و قصد، ایجاد عمل حقوقی در عالم ذهن است.)قصد انشا( مثال: هرگاه کسی در در اثر تهدید به قتل حاضر به فروش خانه شود و سند انتقال را امضا کند، قصد انشا داشته اما فاقد رضا بوده.
+ معامله ی در اثر اکراه = غیر نافذ )مهم( معامله بدون قصد = باطل
+ قصد و رضا را در حقوق فرانسه اراده می نامند.
رضای معاملی: رضایی که بر اثر میل و اختیار باشد نه اجبار، حتی اگر از سر اضطرار باشد؛ بنابراین کسی که برای درمان فرزندش خانه ی خود را بفروشد قرارداد صحیح است.

 بند اول: وجود و اظهار اراده
الف( وجود اراده: ماده ۱۹۵ق.م: “اگر کسی در حالت مستی یا بیهوشی یا در خواب معامله نماید، آن معامله به واسطه ی فقدان قصد باطل است.” )فقدان قصد به هر علتی که باشد باعث بطلان معامله است(
ب( اظهار اراده: ماده ۱۹۱ق.م: “عقد محقق می شود به قصد انشا به شرط مقرون بودن به چیزی که دلالت بر قصد کند.” )قصد باید به شکلی بیان شود تا دیگران از آن آگاه شوند(
+ بدون کاشِفِ و مبُرِِز )چیزی که دلالت بر قصد نماید( نمی توان طرف دیگر را از قصد خود آگاه کرد .
وسیله ی اظهار اراده. طرفین معامله می توانند با الفاظ و کلمات، اشاره، عمل، نوشتن و حتی در مواردی سکوت اظهار اراده کنند. ماده ۱۹۲ق.م: “در مواردی که برای طرفین یا یکی از آنها تلفظ ممکن نباشد اشاره مبین قصد و رضا باشد کافی خواهد بود.” ماده ۱۹۳ق.م: “انشاء معامله ممکن است به وسیله ی عملی که مبین قصد و رضا باشد مثل قبض)تحویل گرفتن( و اقباض)تحویل دادن( حاصل گردد، مگر در مواردی که قانون استثنا کرده باشد.” مثل نکاح که به دلیل اهمیت آن حتما باید لفظی باشد.
+ معامله ای که قصد طرفین آن از طریق عمل اظهار شده باشد معامله ی معاطاتی نامیده می شود.
+ تنظیم سند عادی یا رسمی از شرایط صحت عقد تلقی نمی شود. ) برای اثبات مالکیت موثر است(
+ اظهار اراده از طریق سکوت زمانی معتبر است که همراه قراین و شواهدی برای تایید باشد ایجاب و قبول. ماده ۳۳۹ق.م: “قرارداد به ایجاب و قبول محقق می شود.”
الف( ایجاب: ایجاب پیشنهاد انجام معامله با شرایط معیّّن است و قبول اعلام پذیرش پیشنهاد مذبور است.
ایجاب کننده موجب و قبول کننده قابل نامیده می شود.
+ ایجاب باید کامل و مشخص باشد.
+ ایجاب لازم نیست متوجه شخص معینی باشد بلکه می تواند عموم مردم طرف ایجاب باشند.

فرق بین ایجاب و دعوت به مذاکره. گاهی منظور فقط دعوت طرف دیگر به گفتگوست، نه اعلام قصد انشاء معامله. دعوت به مذاکره ایجاد تعهد نمی کند و حتی با قبول طرف دیگر قرارداد بسته نمی شود. ایجاب با قبول طرف دیگر، قرارداد منعقد و اجرای آن الزامی خواهد شد.
رجوع از ایجاب. ایجاب تا وقتی که قبول به آن ضمیمه نشده است، الزام آور محسوب نمی شود .موجب تا هنگامی که قبول واقع نشده می تواند از انجام معامله منصرف شود و به اصطلاح از ایجاب خود رجوع نماید.
+ گاهی ممکن است قانون رجوع از ایجاب را منع کند )مانند زمانی که انحصار فروش را به شخص خاصی داده(
+ هرگاه ایجاب کننده برای قبول مهلتی معین کرده باشد حق ندارد قبل از آن انقضا از ایجاب برگردد.
+ در مواقعی که ایجاب کننده زمانی تعیین نکرده باشد، برای تشخیص مدت قبول باید به عرف رجوع کرد. در امور تجاری این زمان بسیار کوتاه است.
حجر یا فوت ایجاب کننده. در این صورت ایجاب از درجه اعتبار ساقط می شود.)مهم( ب( قبول: قبول پذیرش بی قید و شرط مفاد ایجاب است.

 بند دوم: توافق اراده طرفین
ماده ۱۹۴ق.م: “الفاظ و اشارات و اعمال دیگر که متعاملین به وسیله ی آن انشاء معامله می نمایند باید موافق باشد، به نحوی که احد طرفین همان عقدی را قبول کند که طرف دیگر قصد انشاء آن را داشته است و الّا معامله باطل خواهد بود.”
الف( زمان وقوع قراردادهای با مکاتبه: در این مورد چهار نظریه وجود دارد:
نظریه ی اول: که به سیستم اعلان اراده معروف است آن است که قرارداد زمانی کامل و منعقد می شود که قبول کننده اراده ی خود را از طریق امضای نامه یا امثال آن ابراز کند.
نظریه دوم: که به سیستم ارسال معروف است آن است که برای تحقق عقد باید نامه ارسال شده باشد.
نظریه سوم: که به سیستم وصول معروف است آن است که قرارداد در زمان وصول نامه ی قبول به ایجاب کننده منعقد می شود.
نظریه ی چهارم: که به سیستم اطلاع معروف است آن است که زمان انعقاد قرارداد هنگامی است که ایجاب کننده از قبول آگاه می شود.
نظریه صدور نظریه اطلاع + به نظریه های اول و دوم سیستم صدور و به نظریه های سوم و چهارم نظریه اطلاع گفته می شود.
سیستم سیستم + در حقوق ایران به شکل ضمنی سیستم ارسال و صدور مورد اعلان اراده وصول قبول قرارگرفته البته طرفین میتوانند تراضی کنند که هنگام سیستم سیستم اطلاع وصول نامه قرار داد معتبر

تکه های دیگری از این مطلب را طبق شماره بندی صفحات می توانید بخوانید 

برای دانلود متن کامل پایان نامه های حقوقی به سایت

homatez.com

مراجعه کنید