متن کامل پایان نامه های حقوق در سایت

homatez.com

آوردند مثل وکالت مجانی، ضمان مجانی، وعده پرداخت، وعده قرارداد، قرض، ودیعه.
فایده تقسیم:
1. خودداری از انجام تعهد در برابر عمل نکردن به تعهد طرف مقابل.
2. درخواست انحلال قرارداد از دادگاه در برابر عمل نکردن طرف مقابل.
3. ساقط شدن تعهد طرفین در موارد قوه قاهره) فورس ماژور(.
+ موارد بالا نتیجه ی اصل همبستگی قراردادها هستند
+ حق حبس: هریک از بایع و مشتری حق دارد از تسلیم مبیع یا ثمن خودداری کند تا طرف دیگر حاضر به تسلیم شود. ) فقط در عقود معوض وجود دارد(
عقود معوض و غیرمعوض )مجانی(: عقد مُعَوَض یا معاوضی قراردادی ست که به موجب آن یکی از طرفینمالی به طرف دیگر می دهد و در ازای آن مالی را دریافت می کند. مثل بیع و اجاره. عقد غیر معوض یا مجانی قراردادی است که یکی از طرفین مالی به طرف دیگر می دهد بی آنکه چیزی در مقابل دریافت کند. مثل هبه و عاریه.
تفاوت عقد دو تعهدی و معوض:
عقود معوض = مال در برابر مال قرار می گیرد
عقود دو تعهدی = تعهد در برابر تعهد قرار می گیرد فایده تقسیم:
۱. فقط عقود معوض می توانند عنوان تجارتی داشته باشند.
۲. در عقود غیر معوض شخصیت طرف مقابل در آن ها علت عمده عقد است )چون معمولا افراد اموال خود را به صورت رایگان به هر شخصی نمی بخشند( ولی در قراردادهای معوض شخصیت طرف مقابل مورد نظر نیست.
۳. از نقل و انتقالات بلاعوض معمولا مالیات بیشتری اخذ می شود چون شخص مالی را رایگان به دست اورده
۴. در قراردادهای مجانی، خیاراتی که مبتنی بر تعادل عوضین است راه ندارد. مانند خیار غبن و عیب. اما در قراردادهای معوض همه ی خیارات جاری است.
فرق بین عقد معوض و عقدی)غیر معوض( که در آن شرط عوض شده:
۱. در عقد معوض اگر شرایط صحت معامله وجود نداشته باشد معامله باطل است اما در عقد غیر معوض فقط شرط باطل است و معامله صحیح است.
۲. درعقد معوض حق حبس وجود دارد اما در عقدی که شرط عوض شده حق حبس وجود ندارد.
۳. در عقد معوض تملیکی اگر یکی از دومورد معامله در زمان عقد موجود نباشد عقد باطل است اما در عقدی که شرط عوض شده فقط کسی که شرط به نفع او شده میتواند معامله را فسخ کند.
قراردادهای تجارتی و غیر تجارتی: قرارداد تجارتی قراردادی که توسط قانون تجارت، تجاری به شمار آمدهباشد. غیر تجارتی قراردادهایی که مدنی محسوب می شوند.

عقود معین و غیرمعین: عقود مُعَیَن قراردادهایی هستند که قانون نام خاصی بر روی آن ها گذاشته است؛ مانند بیع، اجاره، ضمان، بیمه. عقود غیر معین قراردادهایی هستند که در قانون پیش بینی نشده اما بر اساس اصل آزادی قراردادها معتبر شناخته می شود؛ مانند قرارداد تدریس در یک موسسه آموزشی.

عقود تملیکی و عهدی: عقد تملیکی قراردادی است که به موجب آن مالی از ملکیت شخصی خارج و به ملکیت دیگری وارد می گردد. عقد عهدی آن است که تعهدی بر گردن یک طرف قرارداد و حق دینی برای طرف دیگر به وجود آورد.
+ آثار و احکام عقود تملکی و عهدی یکسان نیست؛ مثلاً در عقد تملیکی مورد معامله باید در حین عقد موجود باشد وگرنه باطل است ولی در عقد عهدی چنین نیست. )مثل تعهد به ساخت ساختمان( عقد تملیکی حق عینی ایجاد می کند که در برابر همه معتبر است )مثلا مالکیت یک خانه( اما عقد عهدی یک حق نسبی محسوب می شود که فقط در مقابل متعهد معتبر است.

عقود اذنی و عهدی: عقد اذنی عقدی است که اثر اصلی آن اذن در تصرف است و تعهدی برای عاقد ایجاد نمی کند؛ مانند ودیعه، عاریه و وکالت. ولی عقد عهدی سبب ایجاد تعهد برای یک طرف یا دو طرف است.

عقود مغابنه و مسامحه: عقد مغابنه قراردادی است که درآن تحصیل حداکثر امتیازات ممکن مورد نظر است ،گویی هریک از طرفین می خواهد طرف دیگر را مغبون)به معنای: فریب خورده در معامله( کند. عقد مسامحه عقدی است که مبتنی بر تسامح)آسان گرفتن بر یکدیگر( و تساهل و ارفاق است. مانند عقد ضمان یا صلح دعوی و رهن.
عقود رضایی و تشریفاتی: عقد رضایی قراردادی است که به صرف توافق طرفین، به شرط اینکه به نحوی ازانحاء بیان و ابراز شده باشد، واقع می شود و تحقق آن به تشریفات خاصی مانند به کار بردن الفاظ معیّن و یا تنظیم سند نیاز ندارد. عقد تشریفاتی)یا شکلی( قراردادی است که با تشریفات خاصی واقع می شود و صرف توافق طرفین برای وقوع آن کافی نیست؛ برای تحقق عقد تشریفاتی اراده باید به شکل خاصی بیان شده باشد. )مانند عقد و طلاق(
+ در حقوق ایران اصولاً عقود رضایی هستند، حتی درمورد معاملات راجع به اموال غیرمنقول و هبه و صلح؛ با اینکه قانون، ثبت این قراردادها و تنظیم سند رسمی را الزامی قرارداده است، نمی توان آن ها را تشریفاتی به شمار آورد، زیرا ثبت و تنظیم سند شرط صّحّ ت آن ها نیست. )برای اثبات مورد نیاز است اما اگر سند نباشد معامله باطل نیست(
در موارد زیر تنظیم سند رسمی یا عادی شرط صّحّ ت معامله تلقی شده و عقد تشریفاتی محسوب می شود)مهم(:
1. انتقال حق کسب و پیشه یا تجارت
2. .انتقال سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود
3. در قرارداد بیمه
4. در مناقصات دولتی

+ نظریه ی آزادی خواهان قرن هجدهم: آزادی تنظیم قرارداد – مخالف دخالت دولت در اقتصاد
+ دوگی دانشمند قرن نوزدهم: جامعه منشا تعهدات است نه اراده ی فرد.
+ در جامعه امروزی عقد قرارداد و تنظیم شرایط آن اصولا آزاد است مگر اینکه مصلحت جامعه اقتضا کند تا دولت در آن دخالت داشته باشد.

مبحث اول: نتایج اصل حاکمیّت اراده در حقوق موضوعه
ماده ۱۰ق.م: “قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد نموده اند، در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد، نافذ است.” )در بیان اصل حاکمیت اراده و آزادی قراردادها( نتایج اصل حاکمیت اراده در حقوق موضوعه:
۱. افراد میتوانند به میل خود شرایط ضمن عقد و محتوای قرارداد را تعیین کنند.
۲. فقط طرفین میتوانند آثار قرارداد و تعهدات را تغییر دهند یا به انحلال آن توافق کنند. )قاضی و مقامات چنین حقی ندارند(
۳. در تفسیر قرارداد باید اراده ی واقعی طرفین در نظر گرفته شود.

مبحث دوم: حدود اصل حاکم یت اارده – نظم قانونی
اصل حاکمیت اراده مطلق نیست و در موارد زیر محدود است:
۱. قرارداد نسبت به اشخاص ثالث بی اثر است. )مگر در موارد استثنایی(
۲. قوانین آمره اصل حاکمّیّت اراده را محدود می کند؛ ماده ۱۰ق.م قراردادهای خصوصی را فقط در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد نافذ و معتبر می شناسد.
+ قوانین امری)آمره( را قوانین نظم عمومی نیز گویند.

نظم عمومی سیاسی: هدف این نظم حمایت از دولت، خانواده و فرد است.

نظم عمومی
نظم عمومی اقتصادی: هدف این نظم حمایت از طبقات ضعیف جامعه؛ ارشاد و رهبری امور اقتصادی است.
+ نظم عمومی اقتصادی )یا دخالتی( به دو دسته تقسیم می شود: نظم عمومی حمایتی ؛ نظم عمومی

تکه های دیگری از این مطلب را طبق شماره بندی صفحات می توانید بخوانید 

برای دانلود متن کامل پایان نامه های حقوقی به سایت

homatez.com

مراجعه کنید